Θέση 12 “…..νομίζω δεν έχει κατανοηθεί πλήρως”. Θέση 44 “Θέλει περισσότερη εξειδίκευση”

0
616
ΚΚΕ

Συμμεριζόμαστε απόλυτα τον προβληματισμό των συντρόφων του ΚΚΕ όπως αυτός αποτυπώνεται στον προσυνεδριακό διάλογο σε σχέση με τις θέσεις 12 και 44. Θέσεις οι οποίες αναφέρονται στο ενδεχόμενο ενός ελληνοτουρκικού πολέμου και την στάση του ΚΚΕ σ’ αυτόν.

Συγκεκριμένα στη θέση 12, με τίτλο, “ Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και οι κίνδυνοι πολεμικής εμπλοκής”, αναφέρεται:

Η όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ ελληνικής και τουρκικής αστικής τάξης επηρεάζεται άμεσα από τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής και μπορεί να αποτελέσει βασικό παράγοντα πυροδότησης της άμεσης πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας.

Η αστική τάξη της Τουρκίας –την οποία αυτή τη στιγμή, ως ένα βαθμό, προσπαθούν να αποδυναμώσουν άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη– προσπαθεί να αναβαθμίσει τη θέση της μέσω του ελέγχου και της απόκτησης νέων εδαφών και θαλάσσιων περιοχών. Συνεχίζει τη στρατιωτική κατοχή και την παραβίαση δικαιωμάτων του κυπριακού κράτους, καθώς και τις προκλητικές αμφισβητήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων του ελληνικού κράτους (αμφισβήτηση συνόρων, εναέριες και θαλάσσιες παραβιάσεις, «γκριζάρισμα ζωνών» του Αιγαίου, με αποκορύφωμα τις πρόσφατες επαναλαμβανόμενες δηλώσεις Ερντογάν περί αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λοζάνης κλπ.). Επιδιώκει για τα σχέδιά της την αξιοποίηση των μειονοτήτων (θρησκευτικών, εθνοτικών κλπ.) στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων.

Οι περιοχές του Αιγαίου και της Θράκης αποτελούν τα πιθανά πεδία πολεμικής σύγκρουσης ανάμεσα στις αστικές τάξεις των γειτονικών κρατών Ελλάδας και Τουρκίας, με ενδεχόμενη εμπλοκή και εμβόλιμων σχεδιασμών της Αλβανίας και της ΠΓΔΜ, που τα τελευταία χρόνια αναπτύσσουν στενή πολιτική – στρατιωτική συνεργασία με την Τουρκία.”(Υπογρ δική μας)

Ο προβληματισμός:

Η θέση αυτή, νομίζω ότι δεν έχει κατανοηθεί πλήρως. Σε συζητήσεις με φίλους του Κόμματος, ή και μέσα στα όργανα, όταν αναφερόμαστε στη στάση που πρέπει να κρατήσει το Κόμμα, αρκούμαστε στη φράση «να πρωτοστατήσει για αυτοτελή οργάνωση του κινήματος, να μην μπει η πάλη του κάτω από ξένη σημαία». Γνώμη μου είναι πως αυτή η φράση είναι που θέλει ανάλυση για να κατακτηθεί η σημασία της και η ανάδειξή της να γίνεται ενιαία από όλο το δυναμικό μας. Δεν πρέπει να ταυτιστεί η εργατική τάξη με τους στόχους και τα συνθήματα των αστών. Όπως σε καιρό ειρήνης, έτσι και σε καιρό πολέμου τα συμφέροντα των εργαζομένων είναι διαμετρικά αντίθετα από εκείνα του κεφαλαίου και για αυτόν το λόγο θα πρέπει να χαράξουν δική τους πορεία, με τελικό στόχο την κατάκτηση της εξουσίας.Κάποιοι σύντροφοι και οπαδοί ρωτάνε με μια ανησυχία λόγω των εξελίξεων: «Τι σχέδιο έχει το Κόμμα σε περίπτωση τουρκικής εισβολής, πώς θα αντιδράσουμε;» Ζητούν συγκεκριμένη απάντηση, πρακτικά βήματα, για το πώς θα κινηθούμε. Θεωρώ ότι δεν μπορείς να απαντήσεις τι θα κάνεις εκείνη τη στιγμή, χωρίς να αναλυθεί τι είδους δράση και παρέμβαση πρέπει να έχουν οι κομμουνιστές στο σήμερα. Πρέπει να αναδειχτεί οπωσδήποτε η σημασία της δουλειάς που γίνεται σε περίοδο ιμπεριαλιστικής «ειρήνης», ώστε να έχεις προετοιμάσει δυνάμεις. Νομίζω πως πρέπει να αναδεικνύουμε τα εξής:” (Ριζοσπάστης 4/3/2017 “Για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο” ,υπογρ δική μας)

Θέση 44:

Σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο και σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, το Κόμμα πρέπει –υπερασπιζόμενο τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και του ελληνικού λαού– να ηγηθεί στην οργάνωση της εργατικής – λαϊκής πάλης για να βγει η Ελλάδα από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Αυτό προϋποθέτει όχι μόνο να ηττηθεί ο όποιος πιθανός ιμπεριαλιστής εισβολέας –είτε είναι προσωρινός «σύμμαχος» είτε είναι προσωρινός «αντίπαλος» της αστικής τάξης της χώρας– αλλά να ηττηθεί ολοκληρωτικά και η ίδια η εγχώρια αστική τάξη. Μόνο έτσι μπορεί να γίνει εφικτό το πέρασμα της εξουσίας στην εργατική τάξη και η διέξοδος από τη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος που, όσο κυριαρχεί και σαπίζει, θα φέρνει εναλλάξ πότε τον πόλεμο, πότε την ιμπεριαλιστική «ειρήνη» με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών.

…..Απαιτείται οπωσδήποτε ιδιαίτερη δουλειά σε μη επαναστατικές συνθήκες για την επιτυχή δημιουργία των προϋποθέσεων ήττας της εγχώριας και ξένης αστικής τάξης.”( Υπογρ δική μας)

Ο προβληματισμός, παρατήρηση:

Θέση 44. Θέλει περισσότερη εξειδίκευση, ίσως με αρθρογραφία στον «Ριζοσπάστη», με παραδείγματα, για το πώς πρακτικά θα προετοιμαστεί και αντιδράσει οργανωμένα ο λαϊκός παράγοντας στην περίπτωση πολέμου (που έτσι κι αλλιώς, όπως και να εκδηλωθεί σήμερα είναι ιμπεριαλιστικός). Στο τέλος της 3ης παραγράφου αναφέρεται: «…περιλαμβάνει και πολύμορφα ζητήματα που πρέπει συνεχώς να μελετά η πολιτική πρωτοπορία». Ποια είναι αυτά τα ζητήματα; Παραδείγματα;” (Ριζοσπάστης 4/3/2017 “Μερικές παρατηρήσεις πάνω στις θέσεις της ΚΕ”, υπογρ δική μας)

Μελετήσαμε την πλούσια αρθρογραφία του “Ριζοσπάστη” και τις τοποθετήσεις του ΓΓ της ΚΕ, δυστυχώς δεν καταλάβαμε πως δημιουργούνται οι προϋποθέσεις “ήττας της εγχώριας… αστικής τάξης” , πως “για να τσακωθούν χρειάζονται δύο” δηλαδή δεν είδαμε να αναδεικνύονται οι ευθύνες της “εγχώριας αστικής τάξης”, αυτό που φαίνεται τόσο στη θέση 12 όσο και στην αρθρογραφία του “Ριζοσπάστη” είναι η επιθετικότητα της Τουρκίας, πολύ συγκεκριμένα. Αντίθετα για τις ευθύνες της “εγχώριας” ασάφειες και γενικότητες που δεν αντιπαλεύουν τον εθνικισμό και την ομοψυχία!

Συγκεκριμένα στο “Ριζοσπάστη” της 5ης του Μάρτη διαβάζουμε:

Η κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο – με κινήσεις, προηγούμενα όπως η μετάβαση της τουρκικής στρατιωτικής ηγεσίας με πλοίο κοντά στα Ιμια, «συνεχείς επισκέψεις» ακταιωρών της τουρκικής ακτοφυλακής γύρω από τις νησίδες, κανονιοβολισμοί από τουρκικό σκάφος εντός ελληνικών χωρικών υδάτων δίπλα στο Φαρμακονήσι – συνδυάστηκε τις προηγούμενες μέρες και από μια όξυνση της ρητορικής μεταξύ Αγκυρας και Αθήνας”

Στη συνέχεια υπάρχουν αναφορές από τις δηλώσεις Τούρκων κυβερνητικών και μη αξιωματούχων και το ακόλουθο σχόλιο του αρθρογράφου:

Η αναφορά Κουρτουλμούς περί «στρατηγικής» της Άγκυρας αποδεικνύει ότι όλη η τωρινή «βαβούρα» στο Αιγαίο δεν γίνεται – όπως διαχέουν εδώ κυβερνώντες – για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης της Τουρκίας, έστω κι αν, κατά περιστάσεις, μπορεί να έχει και τέτοια χαρακτηριστικά. Αντιθέτως, η τουρκική αστική τάξη με κάθε μέσο και τρόπο, και σε κάθε περίσταση, φροντίζει να θυμίζει τις πάγιες επιδιώξεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, έστω κι αν στην παρούσα φάση η ένταση των δηλώσεων και από τις δυο πλευρές υπερβαίνει την πυκνότητα και την ποσότητα των προκλήσεων στο Αιγαίο.”

Για την εγχώρια υπάρχει το εξής σχόλιο:

Ο τρόπος που η ελληνική αστική τάξη επιδιώκει την επέκταση των γεωπολιτικών της συμφερόντων στην περιοχή είναι η ακόμα βαθύτερη εμπλοκή του λαού και της χώρας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ευρωατλαντικού άξονα και τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς με άλλα κέντρα και χώρες, η εμπλοκή δηλαδή ακριβώς σε μια δίνη εξελίξεων που ολοένα και πιο έντονα μυρίζει μπαρούτι.”

Είναι λογικό με τέτοιες τοποθετήσεις να υπάρχει ανάγκη στα μέλη, τους οπαδούς και τους φίλους του ΚΚΕ η ανάγκη για διευκρίνηση, παραδείγματα για να κατανοηθούν οι θέσεις! Νομίζουμε ότι χρειάζεται συγκεκριμένη αναφορά για το ποια είναι τα γεωπολιτικά συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης και πως επιδιώκει την επέκτασή τους πράγμα που θα αναδείξει και τις δικές της ευθύνες σε ενδεχόμενο ελληνοτουρκικό πόλεμο και θα δημιουργήσει τις συνθήκες στη συνείδηση του λαού για την ανατροπή της “εγχώριας αστικής τάξης”!

Γενικά οι τίτλοι από της αρθρογραφίας του “Ριζοσπάστη παρουσιάζουν μια “εγχώρια αστική τάξη” που απειλείται από την επιθετικότητα της Τούρκικης αστικής τάξης συγκεκριμένα:

Νέες τουρκικές προκλήσεις και νέες προσπάθειες εφησυχασμού” (2/2/2017)

Συντηρεί την ένταση η Άγκυρα” (3/2/2017)

Συνεχής “υπόμνηση” των απαιτήσεων της τουρκικής αστικής τάξης στο Αιγαίο” (23/2/2017)

Επίσης νομίζουμε ότι δημιουργεί σύγχυση η καταγγελία του ΚΚΕ ότι η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα καλλιεργούν τον εφησυχασμό στο λαό για την προκλητική στάση της Τουρκίας, συγκεκριμένα:

Συνεχίζει η Τουρκία τις προκλήσεις σε βάρος ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων αποκαλύπτοντας ότι κάθε άλλο παρά “αποσπασματικές κινήσεις”, απλά για λόγους “εσωτερικής κατανάλωσης”, είναι οι τελευταίες ενέργειες, όπως προσπαθούν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τα άλλα αστικά κόμματα να παρουσιάσουν καλλιεργώντας εφησυχασμό για τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις στην περιοχή που γεννάνε επικίνδυνες εξελίξεις και επιβάλλουν τη λαϊκή επαγρύπνηση.”(“Ρ”3/2/2017)

Στη συνέντευξη που έδωσε στο κανάλι “Action24” και που δημοσίευσε ο “Ριζοσπάστης” στις 4/2/2017, ο ΓΓ της ΚΕ, καταγγέλλει με τη σειρά του τον εφησυχασμό:

Εμείς δεν επαναπαυόμαστε. Μάλιστα ασκούμε κριτική στην ελληνική κυβέρνηση, που εφησυχάζει τον ελληνικό λαό λέγοντας ότι “εντάξει δεν είναι τίποτα συνηθισμένα επεισόδια” ή στην καλύτερη περίπτωση λέει ότι ο Ερντογάν έχει εσωτερικά προβλήματα και μόνο γι αυτό τα κάνει. Φυσικά ο Ερντογάν έχει εσωτερικά προβλήματα…. Αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να έχει επιθετική πολιτική, γιατί είναι ζωτικός χώρος το Αιγαίο….για την τούρκικη πολιτική.”

Ανησυχεί ο σύντροφος Γραμματέας γιατί:

…κάθε φορά ότι όταν υπάρχει … επεισόδιο με την Τουρκία…. η τουρκική πολιτική κάτι παίρνει. Να σας θυμίσω ότι μετά τα Ίμια ήταν για πρώτη φορά που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση μαζί με την τουρκική κυβέρνηση και σε επίπεδο ΕΕ, ότι η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο.” (Υπογρ δικές μας)

Στην ερώτηση:

-Τι προτείνετε να κάνει η κυβέρνηση…”

Απαντά:

-Η κυβέρνηση θα πρέπει να ακολουθήσει μια πολιτική κατ’ αρχήν ενημέρωσης του ελληνικού λαού, καθαρής ενημέρωσης όλων των πολιτικών δυνάμεων. Θα πρέπει να αναπτύξει τη δράση…”

Αυτές οι θέσεις γεννάνε τα ερωτήματα: Πρώτο μια κυβέρνηση με αστική πολιτική τι περισσότερη ενημέρωση θα κάνει πέραν από αυτή που λαμβάνουμε από τα ΜΜΕ; Το επιπλέον που θα κάνει είναι να βάλλει εμβατήρια και δημοτικά τραγούδια και να σπρώξει τον λαό να αδειάσει τα ράφια των σούπερ μάρκετ! Δεύτερο είναι σίγουρο ότι τα αστικά κόμματα και η αστική τάξη είναι επαρκώς πληροφορημένοι και πράττουν αυτό που υπαγορεύει το συμφέρον τους. Τρίτο, ποιο νομίζει το ΚΚΕ ότι θα είναι το περιεχόμενο της δράσης της κυβέρνησης για την λαϊκή επαγρύπνηση;Οπωσδήποτε αφύπνιση του εθνικισμού, συσπείρωση του λαού κάτω από την σημαία των συμφερόντων της αστικής τάξης στο όνομα της υπεράσπισης της πατρίδας. Αυτές οι τοποθετήσεις του ΚΚΕ δεν έχουν σχέση με το Διεθνισμό, δεν αποκαλύπτουν το ρόλο της εγχώριας αστικής τάξης και των κυβερνήσεών της, στην οποιουδήποτε χαρακτήρα εμπλοκή με την Τουρκία, πράγμα, που θα στοιχίσει στο εργατικό-λαϊκό κίνημα σε ανθρώπινες ζωές. Είναι φανερό ότι η πολιτική πρακτική του ΚΚΕ δεν συνάδει με την θέση 44: “…αλλά να ηττηθεί ολοκληρωτικά και η ίδια η εγχώρια αστική τάξη.” Η ήττα της “εγχώριας” πρέπει να πραγματοποιηθεί τώρα πριν ξεσπάσει η εμπλοκή και αυτό σημαίνει να καταλάβει ο λαός συγκεκριμένα ότι τα συμφέροντά του δεν ταυτίζονται με τις γεωπολιτικές επιδιώξεις της, κι αυτές το ΚΚΕ οφείλει να τις αναδείξει μία προς μία. Κατά τη γνώμη μας το πρόβλημα δεν είναι στις θέσεις 12 και 44 αλλά στην ακατανόητη για τα μέλη του ΚΚΕ και τον κόσμο της αριστεράς πολιτική του.

Το πάλεμα του εφησυχασμού και η επαγρύπνηση του Λαού είναι αποκλειστικά έργο της αριστεράς με το ΚΚΕ επικεφαλής.

Στο τετρασέλιδο φυλλάδιο του ΚΚΕ, που δημοσιεύτηκε στο “Ρ” 12/2/2017, με τίτλο: “ Η δύναμή σου είναι εδώ! Με το ΚΚΕ στο δρόμο της ριζικής αλλαγής! Είναι σωστή η αναφορά ότι:

Οι εξελίξεις επιβάλλουν ενίσχυση της πάλης για την απεμπλοκή της χώρας μας από τους πολεμικούς σχεδιασμούς, δυνάμωμα της κοινής πάλης Ελλήνων και Τούρκων εργαζομένων ενάντια στις αστικές τάξεις και την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντά τους.” (Υπογρ. Δική μας)

Αυτό σύντροφοι του ΚΚΕ προϋποθέτει δυνάμωμα της κοινής πάλης της ελληνικής αριστεράς συγκροτημένη σε αντιπολεμικό-αντιμνημονιακό μέτωπο, για έξοδο από το ΝΑΤΟ, με αποκάλυψη συγκεκριμένη των γεωπολιτικών επιδιώξεων και συμφερόντων της εγχώριας αστικής τάξης, με πάλη ενάντια στα μνημόνια, με ταυτόχρονη προβολή σοσιαλιστικού μεταβατικού προγράμματος.

*Αυτονόητο ότι οι απόψεις εκφράζουν τον υπογράφοντα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ