Φιλικές συμβουλές προς «κύκλους της ΛΑ.Ε»

1
1413
λα

Ακολουθεί και ένα σχόλιο από την Iskra.

Το κείμενο μου «Αποδέσμευση από την ΕΕ ή Δραχμισμός;» (ΠΡΙΝ Σάββατο 3 Ιουνίου 2017) προκάλεσε την κριτική ανώνυμου σχολιογράφου της Iskra και επίσης ανώνυμων κύκλων της ΛΑΕ με τίτλο «Ο «δραχμισμός» και ο «αριστερός ευρωσκεπτικισμός» της ΛΑ.Ε. Και εσύ Βρούτε;». Με την πιο φιλική διάθεση θα ήθελα να κάνω ορισμένες επισημάνσεις και να προβώ σε αντίστοιχες συμβουλές.

Πρώτον, αυτή η οχύρωση πίσω από την ανωνυμία – πόσο μάλλον το σχήμα «κύκλοι της ΛΑ.Ε» που ανάγει σε κυβερνητικές μεθόδους συγκεκαλυμμένων διαρροών – δεν βοηθά την συζήτηση στην Αριστερά.

Δεύτερον, Βρούτους καλύτερα θα ήταν να αναζητούσατε στον δικό σας πολιτικό χώρο (όπου μάλλον έχετε πολλούς). Εξ όσων γνωρίζω ούτε στον ίδιο πολιτικό χώρο ανήκουμε, ούτε κοινή πολιτική διαδρομή είχαμε. Θα μπορούσε να κάνει κανείς αρκετά ειρωνικά σχόλια περί αμετροέπειας, Καισαρισμού κλπ. αλλά δεν θα συμβάλλουν στην ουσία της συζήτησης στην οποία το κείμενο μου θέλει να προκαλέσει.

Τρίτον, αποτελεί υπεκφυγή και ένδειξη αδυναμίας το να προσπαθείς να αντικρούσεις μία άποψη ταυτίζοντας την με κάποια άλλη. Εν προκειμένω η ταύτιση από μέρους σας της άποψης που διατύπωσα με την κριτική του ΚΚΕ στη ΛΑ.Ε (παρόλο ότι φευγαλέα αναγνωρίζονται οι διαφορές τους) είναι καθαρή υποκρισία.

Τέταρτον, το τρυκ το οποίο χρησιμοποιείται, δηλαδή το να παρουσιάζετε και σχολιάζετε απόψεις κατά το δοκούν (ή για να το πω ευγενικά παραποιώντας τες) χωρίς καν να τις παραθέτετε ή να παραπέμπετε τον αναγνώστη σ’ αυτές ανήκει στις χειρότερες παραδόσεις γραφειοκρατικών κύκλων της Αριστεράς και θα συνιστούσα θερμά να το αποφεύγετε.

Πέμπτον, αν πράγματι οι ανούσιες αδελφοκτόνες διαμάχες είναι μία γάγγραινα για την Αριστερά το ίδιο είναι και η σιωπή του κατώτατου κοινού όρου και το τέλμα της έλλειψης αντιπαράθεσης. Πίσω από τα τελευταία κρύβονται συνήθως καταστροφικές και δεξιόστροφες πολιτικές ατζέντες (όπως έδειξε η υπόθεση ΣΥΡΙΖΑ και για την οποία έχετε σοβαρότατες ευθύνες). Αντίθετα, η ανοικτή συζήτηση και κριτική αντιπαράθεση – ιδιαίτερα σε χαλεπούς καιρούς όπως τον τωρινό – είναι αναγκαία για την Αριστερά για να μπορέσει να παράγει νέες ιδέες και να ξεπεράσει τα σημερινά αδιέξοδα της.

Έκτον, για την πολιτική ουσία – που είναι και το πιο σημαντικό – δεν λέτε τίποτα. Επαναλαμβάνεται ότι τάσσεστε υπέρ της εξόδου από την ΕΕ, κάτι που δεν λέγατε τον καιρό που συμμετείχατε στο ΣΥΡΙΖΑ και υπερασπίζατε ενθουσιωδώς όχι μόνον το δεξιόστροφο και αναποτελεσματικό πρόγραμμα του αλλά ακόμη και την φαιδρότητα που ονομάσθηκε «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης». Όμως αυτή η καλοδεχούμενη μετατόπιση σας δεν παίζει κανένα ουσιαστικό ρόλο στα νέα προγράμματα που προτείνετε. Πρόκειται μόνο για ένα ευχολόγιο που ανάγεται σε ένα ακαθόριστο μέλλον και χάνεται μέσα σε φλύαρες διατυπώσεις που αποσκοπούν σε ακαθόριστα αντι-μνημονιακά μέτωπα με πρόσωπα και δυνάμεις καθόλα αφερέγγυες και που αρκετές δεν συμμερίζονται ούτε καν την έξοδο από την ΟΝΕ. Αυτό κάνατε στις τελευταίες εκλογές και είδατε τα αποτελέσματα, τόσο τότε όσο και μετά. Αυτό όμως συνεχίζετε να κάνετε και σήμερα.

Στα πιο συνεκτικά κείμενα σας προτείνεται ένα πρόγραμμα μετωπικής συμπόρευσης με κέντρο την έξοδο από την ΟΝΕ και μόνο. Υποστηρίζεται (όπως και στο σχόλιο σας για το κείμενο μου) ότι αυτό είναι το πολιτικά άμεσο που μάλιστα σε χρόνο dt θα οδηγήσει σε πλήρη αναδιαμόρφωση του οικονομικού τοπίου και στη συνέχεια, μετά από συγκρούσεις με την ΕΕ, θα οδηγήσει στο να τεθεί το ερώτημα της εξόδου από την ΕΕ σε δημοψήφισμα.

Ακριβώς αυτή την στρουθοκαμηλική αντίληψη επικρίνει το κείμενο μου. Συγκεκριμένα, δείχνει ότι η έξοδος από την ΟΝΕ είναι αδιέξοδη αν δεν αποτελεί τμήμα της συνολικής και άμεσης αποδέσμευσης από την ΕΕ. Για να το τεκμηριώσει αυτό προβάλει (όπως και άλλα πιο αναλυτικά κείμενα μου, π.χ. «Ανταγωνιστικές ερμηνείες και στρατηγικές εξόδου της ελληνικής κρίσης και το πρόβλημα της παραγωγικής ανασυγκρότησης» ΟΥΤΟΠΙΑ νο.115) συγκεκριμένα επιχειρήματα με πιο σημαντικό την υποτίμηση της προβληματικής παραγωγικής δομής της ελληνικής οικονομίας και την αδυναμία άμεσης και δραστικής αναδιάρθρωσης της εντός της ΕΕ. Επ’ αυτών έχετε να πείτε κάτι;

Η επίκληση ως απάντησης του φυλλαδίου της ΛΑ.Ε για την μετάβαση στο εθνικό νόμισμα – που στην καλύτερη περίπτωση είναι έκθεση ιδεών και ερωταποκρίσεις για πολιτικό καφενείο αλλά όχι συνεκτικό πρόγραμμα – επιβεβαιώνουν τα προαναφερθέντα επιχειρήματα.

Το πιο σημαντικό όμως απ’ όλα είναι η εμμονή σας σε πολιτικές αντιλήψεις τύπου ΣΥΡΙΖΑ και συγκεκριμένα στις ψευδαισθήσεις ότι (α) μπορεί να υπάρξει επιτυχής συγκρουσιακή διαπραγμάτευση μέσα στην ΕΕ και (β) «χαϊδεύοντας» τα αυτιά του κόσμου (ότι ο στόχος δεν είναι δύσκολος και επίπονος) θα προκύψουν εύκολα και γρήγορα πολιτικά αποτελέσματα. Η μακρά πορεία σας μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να σας είχε διδάξει για το αντίθετο.

Φίλοι της ΛΑ.Ε οι καθαροί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Αντίθετα υποκριτικοί κλαυθμυρισμοί (π.χ. «Η ΛΑ.Ε «περιορίζεται μόνο στο ευρώ») ούτε βοηθούν ούτε πείθουν.

Οι σύνδεσμοι των επίδικων κειμένων ακολουθούν:

Στ. Μαυρουδέας, Αποδέσμευση από την ΕΕ ή Δραχμισμός;» (ΠΡΙΝ Σάββατο 3 Ιουνίου 2017

Iskra, Ο «δραχμισμός» και ο «αριστερός ευρωσκεπτικισμός» της ΛΑ.Ε. Και εσύ Βρούτε;

Το σχόλιο της Iskra προς τον σ. Σταύρο Μαυρουδέα

Ευχαριστούμε τον σ. Σταύρο Μαυρουδέα για τις φιλικές συμβουλές προς τους «κύκλους της ΛΑ.Ε». Αν είναι, πάντως, έτσι οι φιλικές συμβουλές, τότε τι περιλάμβαναν οι εχθρικές. Ας είναι. Δεν χρειαζόταν πάντως αυτό το επιτακτικό «παρακαλώ» για να δημοσιεύσουμε το κείμενό σου. Άλλωστε νομίζουμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύουμε κείμενό σου και μάλιστα με δική μας πρωτοβουλία και τα οποία κατά σύμπτωση αφορούν και τις θέσεις σου για την ΕΕ. Και ασφαλώς θα συνεχίσουμε να το κάνουμε και στο μέλλον.

Δεν στεκόμαστε στα πολλά λόγια. Μπορείς να συνεχίσεις να αποδίδεις στην ΛΑ.Ε ό,τι νομίζεις και να συνεχίσεις να την χαρακτηρίζεις όπως νομίζεις για τα όσα καλώς ή κακώς της αποδίδεις.

Η Iskra ό,τι είχε να πει το έγραψε στο σχόλιό της και οι επιμελείς αναγνώστες κρίνουν και βγάζουν τα συμπεράσματά τους για το ύψος, το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό των γραφομένων. Δεν θέλουμε να συμμετάσχουμε σε ένα άκομψο σίριαλ ερωταπαντήσεων, σύνηθες στην Αριστερά, που συχνά δεν χρησιμεύει σε τίποτε άλλο παρά να καλλιεργεί «εξυπνάδες» και να δηλητηριάζει το κλίμα και τις σχέσεις. Ο χρόνος καμιά φορά λύνει κόμπους που κανένα σπαθί δεν μπορεί να κόψει.

Αυτό με το οποίο θέλουμε να καταλήξουμε είναι εκείνα που μας είπε επισήμως, για να ξεφύγουμε και από την υποτιθέμενη «ανωνυμία» που τόσο ενοχλεί τον σύντροφο, το Γραφείο Τύπου της ΛΑ.Ε.

Το Γραφείο Τύπου, λοιπόν, της ΛΑ.Ε, μας ανέφερε ότι «θεωρεί μάλλον μικροπρεπές να επιστρέψει χαρακτηρισμούς που αποδίδονται στην ΛΑ.Ε ή να απαντήσει σε εύκολες μειωτικές κρίσεις για την παράταξη και για διαδρομές προσώπων και συλλογικοτήτων και γι’ αυτό τα αντιπαρερχόμαστε».

Και το Γραφείο Τύπου της ΛΑ.Ε κατέληξε πως «συμφωνεί πλήρως με την θέση που διατυπώνει ο σ. Μαυρουδέας πως η έξοδος από την ΟΝΕ αποτελεί τμήμα της συνολικής και άμεσης αποδέσμευσης από την ΕΕ. Τελεία και παύλα. Ας επιχειρηθεί αυτή η σωστή θέση να μετουσιωθεί σε πράξη και τότε ίσως να γίνει καλύτερα αντιληπτό γιατί η ΛΑ.Ε επιμένει με ιδιαίτερη έμφαση στους αναβαθμισμένους και σκληρούς κύκλους του ευρώ και της ευρωζώνης, τα οποία, άλλωστε, δεν κατασκευάστηκαν τυχαία ως ατμομηχανές και οδοστρωτήρες από τους εμπνευστές τους. Αυτές τις θέσεις μπορούν να την δουν εκφρασμένες, με ποικιλία διατυπώσεων, χωρίς μαγνητοφωνημένη επανάληψη, στα επίσημα κείμενα, ακόμα και αυτά «πολιτικού καφενείου» (!) και τις δηλώσεις στελεχών της ΛΑ.Ε».

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Δύο απορίες ή μάλλον τρεις.Υποτιμά η ΛΑΕ την ”προβληματική παραγωγική δομή της ελληνικής οικονομίας και την αδυναμία άμεσης και δραστικής αναδιάρθρωσης εντός της ΕΕ”?Τι λογική είναι αυτή σύντροφε?Θυμίζει επιχείρημα ΓΑΠ 2010 και ΚΟΕ 2012 ή όσοι θυμόμαστε πολύ καλά πού αποσκοπούσαν από τότε τέτοιου είδους επιχειρήματα,είμαστε δυο φορές πιο επιφυλακτικοί όταν τα ξανακούμε μετά από χρόνια?”Χαιδεύει η ΛΑΕ τα αυτιά του κόσμου ότι ο στόχος δεν είναι δύσκολος και επίπονος και ότι θα προκύψουν εύκολα και γρήγορα πολιτικά αποτελέσματα”.Σοβαρά?Η άμεση εθνικοποίηση των τραπεζών,η άμεση στάση πληρωμών στο χρέος,η άμεση επιστροφή στη δραχμή,η άμεση επιβολή φόρου εξόδου κεφαλαίων,από πότε θεωρούνται ”δύσκολοι και επίπονοι στόχοι”?Δύσκολοι και επίπονοι σε σχέση με τι?Με την τωρινή κατάσταση ή μήπως με την ”άμεση έξοδο από την ΕΕ” χωρίς εθνικό νόμισμα(!) και εκτεταμένες εθνικοποιήσεις?Και τέλος,θυμηθείτε όλοι κάτι,η ΛΑΕ και ο κόσμος της δεν πρόκειται να καταντήσουν σάκος του μποξ για κανένα λόγο,τα λάθη μας τα ξέρουμε,είναι όμως λιγότερα και λιγότερο σοβαρά από τα λάθη όλων των άλλων συλλογικοτήτων και κομμάτων της Αριστεράς,δυστυχώς…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ