Το Φυλλάδιο της Λαϊκής Ενότητας εκδόθηκε. Διαθέσιμο σε ηλεκτρονική μορφή και δωρεάν από τα γραφεία της ΛΑ.Ε , Πατησίων 14, 8ος όροφος

4
4155
Φυλλάδιο

Το Φυλλάδιο της Λαϊκής Ενότητας εκδόθηκε και διανέμεται δωρεάν από τα γραφεία της ΛΑ.Ε , Πατησίων 14, 8ος όροφος

Είναι επίσης διαθέσιμο να το κατεβάσετε και στον υπολογιστή σας σε μορφή pdf πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο.

Φυλλάδιο της ΛΑ.Ε για τη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Από την ζώνη επάνω (ΑΡΧΙΚΗ, κλπ), λείπει η θέση “ΥΛΙΚΟ”ή “ΕΝΤΥΠΑ”, για να μπορούν οι πολίτες να τα “κατεβάζουν” σε μορφή pdf και να τα διαβάζουν στον υπολογιστή τους όπως είναι τα τυπωμένα, ώστε να γλυτώνουμε δένδρα.

    • Κύριε Μπούτρη το φυλλάδιο είναι ήδη διαθέσιμο και σε ηλεκτρονική μορφή pdf να το κατεβάσετε στον υπολογιστή σας. Σας ευχαριστούμε για το σχόλιό σας.

  2. Αγαπητοί φίλοι της σύνταξης του «Iskra», καλησπέρα.
    Κατ’ αρχάς να συστηθώ. Είμαι τακτικός αναγνώστης σας και ως προς το προκείμενο θέμα φανατικός οπαδός της επιστροφής στο Εθνικό Νόμισμα και μετά από μακροχρόνια ενασχόληση με το θέμα θα μπορούσα να αποδείξω και στον πιο «τυφλωμένο» ευρωλάγνο ότι υποστηρίζει ασύστατα πράγματα. Ωστόσο θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις επί των αναφερομένων στο φυλλάδιο.
    Α) Στην τρίτη σελίδα της μπροσούρας αναφέρεται στο ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΗΜΑ:
    «Η κυβέρνηση ασκεί κυρίαρχα και κάτω από κοινωνικό έλεγχο τη νέα εθνική νομισματική πολιτική της χώρας σε όλες τις εκφάνσεις της, λαμβάνοντας υπόψη της την γνώμη της Τράπεζας της Ελλάδας».
    Στο σημείο αυτό πρέπει να «ανατρέξουμε» στο περίφημο τρίλημμα Mundell-Fleming.
    ( http://www.economist.com/news/economics-brief/21705672-fixed-exchange-rate-monetary-autonomy-and-free-flow-capital-are-incompatible )
    Με δεδομένο λοιπόν ότι ΜΟΝΟ δύο από τις «κορυφές» του τριγώνου μπορείς να χειρίζεσαι πρέπει να «φράξεις» την τρίτη. Για να είναι δηλαδή εφικτός ο έλεγχος των δύο σημείων της βάσης του τριγώνου [(α) έλεγχος της συναλλαγματικής ισοτιμίας του νομίσματος και (β) ανεξάρτητη νομισματική πολιτική] απαιτείται αναπόδραστα έλεγχος της κορυφής του τριγώνου [(γ) ροή κεφαλαίων].
    Ο χειρισμός του τριγώνου M-F από μια υπεύθυνη και πατριωτική κυβέρνηση είναι πανεύκολος, αν μάλιστα, όπως διαφαίνεται, θα υπάρχει και ευρωπαϊκή συναίνεση (βλ. Ευρώ πολλών ταχυτήτων κ.τ.τ.). Αυτό υποδηλώνεται στη φράση «Η κυβέρνηση ασκεί κυρίαρχα […] τη νέα εθνική νομισματική πολιτική της χώρας σε όλες τις εκφάνσεις της».
    Β) Αν δεχόμαστε λοιπόν ότι:
    (α) … η Νέα Δραχμή θα κυκλοφορεί ως μέσο πληρωμών και εξόφλησης χρεών (legal tender) και μόνο αυτή θα δέχονται οι τράπεζες ως τελικοί αποδέκτες καταθέσεων, το δημόσιο στην εξόφληση φορολογικών υποχρεώσεων κ.λπ., κ.λπ. και …
    (β) … σαφέστατα ορίζεται: «Για πρακτικούς και μόνο λόγους και αποκλειστικά για τις ανάγκες του παρόντος, ορίζουμε ως ισοτιμία μετατροπής το ένα ευρώ προς μια μονάδα νέου εθνικού νομίσματος» …
    … τότε δεν έχει απολύτως κανένα νόημα η πρόβλεψη, που αναφέρεται στο τέλος της 5ης σελίδας:
    «Οι τιμές στην αγορά μετατρέπονται σε εθνικό νόμισμα, αναγράφονται εις διπλούν για ένα ικανό χρονικό διάστημα …».
    Αυτό που έγινε το 2002 με την εισαγωγή του Ευρώ (η διπλή αναγραφή τιμών) είχε πρακτική σημασία, καθότι η ορισθείσα ισοτιμία (1Ε= 340,75 δρχ.) δεν προσφερόταν για εύκολους υπολογισμούς και αποσκοπούσε να προφυλάξει τους αγοραστές από φαινόμενα αισχροκέρδειας, αν και δεν το πέτυχε απολύτως. Με ισοτιμία 1=1 δεν χρειάζεται διπλή αναγραφή.
    Ας θεωρήσουμε χάριν παραδείγματος ένα αγαθό που τιμάται προ της αλλαγής 100Ε. Με τη υιοθέτηση της Νέας Δραχμής θα τιμάται και πάλι 100, αλλά τώρα δραχμές. Ως προς τι η διπλή αναγραφή;
    Αν όμως υποθέσουμε ότι η δραχμή διολισθαίνει προγραμματισμένα για να ισορροπήσει το Εμπορικό Ισοζύγιο (ας πούμε 10%) και αυτό στα εισαγόμενα από την Ευρωζώνη προϊόντα επιβαρύνει την τιμή τους στο κομμάτι που επηρεάζεται από την αλλαγή ισοτιμίας (ας πούμε στο 5%), τότε η τιμή σε δραχμές θα αυξανόταν (περ. 105 δρχ.). Η τιμή του σε Ευρώ, αν θεωρητικά μπορούσε να αγοραστεί σε Ευρώ (αυτό όμως θα απαγορεύεται), και θα έπρεπε να αναγραφεί θα ήταν 95,238…Ε (100/105Χ100 κι αυτό μόνο ως ΥΠΟΘΕΤΙΚΗ ΤΙΜΗ, αφού η τιμές των προϊόντων επηρεάζονται κι από άλλους παράγοντες (φόρους, δασμούς, διακυμάνσεις ισοτιμιών ξένων νομισμάτων [π.χ. USD/ EURO], τιμή πετρελαίου κ.α.)
    Σε τι θα ωφελούσε πρακτικά τους καταναλωτές η αναγραφή της τιμής σε Ευρώ; Μάλλον θα τους μπέρδευε.
    Ερευνείστε, παρακαλώ το θέμα. Μπορεί να κάνω και λάθος.
    Φιλικά και αγωνιστικά.
    Σωτ. Πιέρρου Παπαδέας.
    ΥΓ: Η ιστοσελίδα μου προσωρινά είναι πολύ φτωχή. Αδημοσίευτο υλικό έχω άφθονο.

  3. Αγαπητοί φίλοι της σύνταξης του «Iskra», καλησπέρα.
    Κατ’ αρχάς να συστηθώ. Είμαι τακτικός αναγνώστης σας και ως προς το προκείμενο θέμα φανατικός οπαδός της επιστροφής στο Εθνικό Νόμισμα και μετά από μακροχρόνια ενασχόληση με το θέμα θα μπορούσα να αποδείξω και στον πιο «τυφλωμένο» ευρωλάγνο ότι υποστηρίζει ασύστατα πράγματα. Ωστόσο θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις επί των αναφερομένων στο φυλλάδιο.
    Α) Στην τρίτη σελίδα της μπροσούρας αναφέρεται στο ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΗΜΑ:
    «Η κυβέρνηση ασκεί κυρίαρχα και κάτω από κοινωνικό έλεγχο τη νέα εθνική νομισματική πολιτική της χώρας σε όλες τις εκφάνσεις της, λαμβάνοντας υπόψη της την γνώμη της Τράπεζας της Ελλάδας».
    Στο σημείο αυτό πρέπει να «ανατρέξουμε» στο περίφημο τρίλημμα Mundell-Fleming.
    ( http://www.economist.com/news/economics-brief/21705672-fixed-exchange-rate-monetary-autonomy-and-free-flow-capital-are-incompatible )
    Με δεδομένο λοιπόν ότι ΜΟΝΟ δύο από τις «κορυφές» του τριγώνου μπορείς να χειρίζεσαι πρέπει να «φράξεις» την τρίτη. Για να είναι δηλαδή εφικτός ο έλεγχος των δύο σημείων της βάσης του τριγώνου [(α) έλεγχος της συναλλαγματικής ισοτιμίας του νομίσματος και (β) ανεξάρτητη νομισματική πολιτική] απαιτείται αναπόδραστα έλεγχος της κορυφής του τριγώνου [(γ) ροή κεφαλαίων].
    Ο χειρισμός του τριγώνου M-F από μια υπεύθυνη και πατριωτική κυβέρνηση είναι πανεύκολος, αν μάλιστα, όπως διαφαίνεται, θα υπάρχει και ευρωπαϊκή συναίνεση (βλ. Ευρώ πολλών ταχυτήτων κ.τ.τ.). Αυτό υποδηλώνεται στη φράση «Η κυβέρνηση ασκεί κυρίαρχα […] τη νέα εθνική νομισματική πολιτική της χώρας σε όλες τις εκφάνσεις της».
    Β) Αν δεχόμαστε λοιπόν ότι:
    (α) … η Νέα Δραχμή θα κυκλοφορεί ως μέσο πληρωμών και εξόφλησης χρεών (legal tender) και μόνο αυτή θα δέχονται οι τράπεζες ως τελικοί αποδέκτες καταθέσεων, το δημόσιο στην εξόφληση φορολογικών υποχρεώσεων κ.λπ., κ.λπ. και …
    (β) … σαφέστατα ορίζεται: «Για πρακτικούς και μόνο λόγους και αποκλειστικά για τις ανάγκες του παρόντος, ορίζουμε ως ισοτιμία μετατροπής το ένα ευρώ προς μια μονάδα νέου εθνικού νομίσματος» …
    … τότε δεν έχει απολύτως κανένα νόημα η πρόβλεψη, που αναφέρεται στο τέλος της 5ης σελίδας:
    «Οι τιμές στην αγορά μετατρέπονται σε εθνικό νόμισμα, αναγράφονται εις διπλούν για ένα ικανό χρονικό διάστημα …».
    Αυτό που έγινε το 2002 με την εισαγωγή του Ευρώ (η διπλή αναγραφή τιμών) είχε πρακτική σημασία, καθότι η ορισθείσα ισοτιμία (1Ε= 340,75 δρχ.) δεν προσφερόταν για εύκολους υπολογισμούς και αποσκοπούσε να προφυλάξει τους αγοραστές από φαινόμενα αισχροκέρδειας, αν και δεν το πέτυχε απολύτως. Με ισοτιμία 1=1 δεν χρειάζεται διπλή αναγραφή.
    Ας θεωρήσουμε χάριν παραδείγματος ένα αγαθό που τιμάται προ της αλλαγής 100Ε. Με τη υιοθέτηση της Νέας Δραχμής θα τιμάται και πάλι 100, αλλά τώρα δραχμές. Ως προς τι η διπλή αναγραφή;
    Αν όμως υποθέσουμε ότι η δραχμή διολισθαίνει προγραμματισμένα για να ισορροπήσει το Εμπορικό Ισοζύγιο (ας πούμε 10%) και αυτό στα εισαγόμενα από την Ευρωζώνη προϊόντα επιβαρύνει την τιμή τους στο κομμάτι που επηρεάζεται από την αλλαγή ισοτιμίας (ας πούμε στο 5%), τότε η τιμή σε δραχμές θα αυξανόταν (περ. 105 δρχ.). Η τιμή του σε Ευρώ, αν θεωρητικά μπορούσε να αγοραστεί σε Ευρώ (αυτό όμως θα απαγορεύεται), και θα έπρεπε να αναγραφεί θα ήταν 95,238…Ε (100/105Χ100 κι αυτό μόνο ως ΥΠΟΘΕΤΙΚΗ ΤΙΜΗ, αφού η τιμές των προϊόντων επηρεάζονται κι από άλλους παράγοντες (φόρους, δασμούς, διακυμάνσεις ισοτιμιών ξένων νομισμάτων [π.χ. USD/ EURO], τιμή πετρελαίου κ.α.)
    Σε τι θα ωφελούσε πρακτικά τους καταναλωτές η αναγραφή της τιμής σε Ευρώ; Μάλλον θα τους μπέρδευε.
    Ερευνείστε, παρακαλώ το θέμα. Μπορεί να κάνω και λάθος.
    Φιλικά και αγωνιστικά.
    Σωτ. Πιέρρου Παπαδέας.
    ΥΓ: Η ιστοσελίδα μου προσωρινά είναι πολύ φτωχή. Αδημοσίευτο υλικό έχω άφθονο.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ